Hezkidetzaren mitoa

   Testu hau, hezkidetzari buruzku mitoa eta haren eboluzioa denbora zehar aztertzen du. XIX. mendeko azken herenean, hezkidetza eskaera batean bilakatu zen. Garai honetan baziren hainbat pedagogo, hezkidetza aldarrikatu zutenak. A.Manjon izan zen bide erakuslea, ondoren Ferrer i Guardia eta Rosa Sentat jarraiki. Baina bistan da, aipatutako pertsonai hauen ideología desberdina dela eta, hezkidetza ez zela kontzeptu bera norbanako hauentzat. Bakoitzak bere erara eta bere ideologiaren arabera interpretatzen zuen.

    Denbora aurrera zihoala, eskola mistoa (neskak eta mutilak espazio físiko berean elkartzeak, gizontasuna emakumetasunaren gainetik dagoenean eguneroko bizitzan) ezartzeko saihakerak ezer ezean gelditu ziren frankismoarekin.Izan ere, eskola mixtoaren esperientziek eta eskaerak, abolitu egin ziren “Movimiento Nacional” izeneko sistema pedagogikoren kontra joaten zelako. Hua da, frankismo garaian heziketa bananduaren alde egin zuten, artifizialki neska eta mutilak bananduz.

   Gaur egun aldiz, hezkidetza sexuen arteko berdintasuna defendatzen du. Non eskola, ideologi erreprodukzio tresna gisa erabili ohi da. Egun, helburua ez da emakumeen zein gizonen arteko desberdintasunak bateraztea, baizik eta sexu bien arteko berdintasuna onartzea, neskak eskolan pairatzen duten diskriminazioa alde batera utziz.