Hasteko Wilhelm von Osten matematika irakaslearen kasua kontatzen du, honek uste zuen bete saldia (Hans izenekoa) matematikak ikasi zituela baina hainbat froga egin eta gero ikusi izan zen ez zituela ahalmen berezirik saldia izateko. Saldiari gertatzen zitzaiona zen zenbaki edo letra zuzenera ailegatzen zenean jendean nabaritzen zuela zein zen zenbaki edo letra zuzena.
Ondoren, Robert Rosenthal-ek egindako esperimentu bat kontatzen du, egia esanda ez dut oso ondo ulertzen ze erlazio daukan aurreko kasuarekin. Esperimentu honek datza, klase eta maila berdineko talde batek bitan banatzen du eta irakasle desberdin bat jartzen diote talde bakoitzari, taldeko bati irakasleari esaten diote ikasle ezin hobeak direla eta beste taldeko irakasleari atzeratuta doazen ikasleak direla. Kurtso bukaeran froga bat egin eta gero nabarmen nabaritzen da lehen taldeko ikasleen emaitzak askoz hobeagoak direla bestearekin konparatuz.
Artikulo honetan atera dezakegun konklusioa da, guk etorkizunean irakasle izaterakoan gure ikasleei gai ikusi behar diegu gauz asko eta materia aurreratua ikasteko eta modu honetan gure esfortzuarekin lortuko dute proposatuko materia ulertzea eta ikastea. Atentzio deitu dit eta nire ustez zuzena den esaera bat, Johann Wolfgang Goethe-na, zioen pertsona bati tratatzen badiogu den moduan, den modukoa izaten jarraituko du eta bestalde pertsona horri tratatzen badiogu berak izan ahal den moduan, izan ahal den modukoa izango dela etorkizun batean.
Artikulu interesgarria honako hau. Bukatzeko, esatea alde nagoela artikuluaren bigarren erdian esaten dionarekin.
Txo! Formatoa kentzeko esan nuen, gogoan dut. Begi barik utzi nahi nauzu ala?
ResponderEliminarIkusita