Honako artikulu honetan (klik egin hemen) esaten du hezkidetzak balio duela aurreiritzi sexistak bastertzeko eta modu honetan bi sexuen arteko erlazioa berdinen artekoa izatea, hau da, ez egotea sexuen arteko diferentziarik. Beraz, hezkidetza ematen da arrazoi sozialak direla eta.
1978an Espainian egin zen konstituzioan 14. eta 9.2. artikuluetan debekatzen da sexuen arteko edozein basterketa, bi sexuek eskubide eta betebehar berdinak izanik, nahiz eta nire ustez azken honek oraindik ez bete. Hala ere autonomi erkidegoak badauka hainbat lege hezkidetzaren aldekoak eta aldi berean genero indarkeriaren aurka.
Guzti honek hainbar helburu ditu, baina azken finean helbururik garrantzitzuenak sexuen arteko berdintasuna egotea da, eta txiki-txikitatik sexu biak berdin tratatzea, izan ere, guztiok berdinak garelako, gizon ala emakume izanik.
Hezkidetzaz gain badaude umeentzako hainbat ekintza sexuen artean desberdintasunak ez daudela ikusteko.
Mostrando entradas con la etiqueta Aitor. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Aitor. Mostrar todas las entradas
miércoles, 5 de diciembre de 2012
miércoles, 28 de noviembre de 2012
Anne Metteren testua
Artikulu honetan (irakitseko egin klik bat hemen) Danimarkako hezkuntzari egiten dio erreferentzia. Jakin badakigu Danimarkan gizon eta emakumeen arteko desberdintasunak ez direla beste lekuetan bezain handiak, baina hala ere badaude, eta handiak.
Danimarkako eskola mixtoa 9 urte irauten du (7 urtetik 16 urtetara) eta eskola hauetan ez da onartzen segregazioa, hau da, sexuaren arabera banatzea. Eskolaren 9 urteak jaso eta gero azterketa bat egin behar da, gure kasuan selektibitatea izan ohi da. Adinka banantzen dute klasean eta klase bakoitzak 15-28 ikasle inguru izaten du.
Ikasleak gutxitan errepikatzen dute eta deigarria da ikasleen %90a eskola publikoetara joatea, nire ustez honen arrazoia da, bertako eskola publikoak beste lekuetan ez bezala kalitate handikoak izatea. Artikulu hau idatzi duen emakumeak, Anne Mette, Danimarkako eskola definitzen du antiautoritario, iraki, demokratiko eta libreal bezala.
Bukatzeko esatea emakumearen egoerara erreferentzia egiten dion esaldi bat atentzioa deitu dit: "Nada es mas injusto que ofrecer idénticos derechos a personas que han sido sozializadas para la igualdad."
Danimarkako eskola mixtoa 9 urte irauten du (7 urtetik 16 urtetara) eta eskola hauetan ez da onartzen segregazioa, hau da, sexuaren arabera banatzea. Eskolaren 9 urteak jaso eta gero azterketa bat egin behar da, gure kasuan selektibitatea izan ohi da. Adinka banantzen dute klasean eta klase bakoitzak 15-28 ikasle inguru izaten du.
Ikasleak gutxitan errepikatzen dute eta deigarria da ikasleen %90a eskola publikoetara joatea, nire ustez honen arrazoia da, bertako eskola publikoak beste lekuetan ez bezala kalitate handikoak izatea. Artikulu hau idatzi duen emakumeak, Anne Mette, Danimarkako eskola definitzen du antiautoritario, iraki, demokratiko eta libreal bezala.
Bukatzeko esatea emakumearen egoerara erreferentzia egiten dion esaldi bat atentzioa deitu dit: "Nada es mas injusto que ofrecer idénticos derechos a personas que han sido sozializadas para la igualdad."
martes, 6 de noviembre de 2012
Irakasleak ikasleak jotzetik, ikasleak irakasleak jotzera
Sareetik kurioseatzen nenbilela, "elpais.com" webguneko artikulu bat irakurri, honako hau esate baterako http://elpais.com/diario/2006/05/09/madrid/1147173858_850215.html, eta atentzioa deitu zidan. Artikulu honetan Madrileko datu batzuk ateratzen ziren, eta honen arabera irakasleen laurden batek esan zuen trato txarrak jaso zuela noizbait bere ogibidean, nire ustez hemen ematen dituzten datuak beharbada exageratuak dira baina aldi berean larriak, oso larriak datu hauek zuzenak izanez gero.
Askotan kontatu digute gure gurasoek beraiek umeak zirenean eskolara joaterakoan behin eta berriro, egunero, tratu txarrak jasotzen zituztela bere irakasleen esku. Pixkanaka egoera obera joan zen eta jada ez dira horrelako egoerak ematen, edo behintzat ez da bat ere normala izaten halakoak entzutea. Beharbada egoera hori superatzeko hartu ziren neurrien artean izan zen irakaslea ikasleekin egoera informalago batera pasatzea izan zen eta segurazki, honen ondoria izaten da irakasleenganako tratu txar kasu ugari hauek. Mutur batetik beste muturrera pasa gara, eta beraz horain egin behar dena da kasu hauetan gogor ekin eta normaltasun egoera batera ailegatzea, ez mutur batean eta ez bestean eta irakasleari BETI errespetuz tratatzen. Horrela ez bada neurri gogorrak hartu behar lirateke, beti ere ikaslearen hezkuntza arrizkuan jarri batik.
domingo, 4 de noviembre de 2012
"La educación prohibida" dokumentalaren hausnarketa
"La educación prohibida" dokumentala Espainiako eta hego ameriketako hezkuntzaren gaian espezialitutako pertsonak dira protagonista. Honako hauek, gaurko hezkuntza sistemari kritika gogorra egiten diota, eta hau egiteko hainbat puntutan zentratzen dira. Ikuspuntu oso aurrerakoia eta liberalekin ikusten dute gai guztiak, baina pertsonalki kasu batzuetan aurrerakoiegi.
Behin baino gehiagotan kritikatzen duen puntu bat teoria gehiegi eta praktika gutxi egiten dela da, nik bat egiten dut honekin. Hainbeste teoriarekin askotan lortzen dena da umeak ez dutela nahi ia klasera joatea eta kasu askotan irakasleek ezta, bestalde, klaseak praktikoagoak izanez gero dinamikoagoak izango ziren eta bai ikasle eta bai irakasle ez ziren aspertuko. Behin baino gehiagotan ikasleek ikastetxea kartzel bat bezala ikusten dute. Umeek bere esentzian daukate ezezagun aurkitzen duten gauzei buruz galdetzea eta gauza berriak inbestigatzean eta beraz soilik teoria ematen esentzia honek geldiatazten da. Ume bati behin ta berriro esaten badiote zer egin behar duen eta zer ez, aspertzen da eta ikasteko interesa galtzen du, beraz askatasuna eman behar diegu.
Irakaskuntza ikusten dute soilik langileak sortzeko tresna bezala eta honek suposatzen du guztiek berdin izan behar dutela, berdina jakin... eta irakaskuntza ez da hori baizik eta pertsonak sortzeko tresna, balore, ideologia eta pentsamendu propio eta indibidualekin. Eskola umeen onerako diseinatuta egon behar da, eta ez poterearen interes eta onerako.
Kritikatzen dute askotan ikasgai arrotzak ikastera behartzen gaituztela, nahiz eta gero etorkizunean ikasgai hauek ez dugun erabiliko gure egunerokotasunean, adibidez logaritmoak egitea. Aldiz, badaude beste gauza askok egunerokotasunean behar ditugunak eta eskolan ez dugula lantzen, gai hauei garrantzi handiago eman behorki genieke.
Pertsona batek dio gauzak ez direla ikasi behar, baizik eta ulertu, ze buruz ikasitako gauza batek denbora gutxi egongo da gure buruan baina aldiz ulertutako gauza beti ulertuko dugu eta ez gara hortaz inoiz ahaztuko. Dokumentalean atentzioa deitu zidan esaldi bat ikusi nuen eta honako hau da: "Estudiar no es un acto de consumir ideas, sino de crearlas y recrearlas" Paulo Freire pedagogoarena.
Bukatzeko, hemen usten dizuet sarean aurkitutako "La educación prohibida" dokumentalari egindako kritika interesgarri bat. http://www.rebelion.org/noticia.php?id=155031
Behin baino gehiagotan kritikatzen duen puntu bat teoria gehiegi eta praktika gutxi egiten dela da, nik bat egiten dut honekin. Hainbeste teoriarekin askotan lortzen dena da umeak ez dutela nahi ia klasera joatea eta kasu askotan irakasleek ezta, bestalde, klaseak praktikoagoak izanez gero dinamikoagoak izango ziren eta bai ikasle eta bai irakasle ez ziren aspertuko. Behin baino gehiagotan ikasleek ikastetxea kartzel bat bezala ikusten dute. Umeek bere esentzian daukate ezezagun aurkitzen duten gauzei buruz galdetzea eta gauza berriak inbestigatzean eta beraz soilik teoria ematen esentzia honek geldiatazten da. Ume bati behin ta berriro esaten badiote zer egin behar duen eta zer ez, aspertzen da eta ikasteko interesa galtzen du, beraz askatasuna eman behar diegu.
Irakaskuntza ikusten dute soilik langileak sortzeko tresna bezala eta honek suposatzen du guztiek berdin izan behar dutela, berdina jakin... eta irakaskuntza ez da hori baizik eta pertsonak sortzeko tresna, balore, ideologia eta pentsamendu propio eta indibidualekin. Eskola umeen onerako diseinatuta egon behar da, eta ez poterearen interes eta onerako.
Kritikatzen dute askotan ikasgai arrotzak ikastera behartzen gaituztela, nahiz eta gero etorkizunean ikasgai hauek ez dugun erabiliko gure egunerokotasunean, adibidez logaritmoak egitea. Aldiz, badaude beste gauza askok egunerokotasunean behar ditugunak eta eskolan ez dugula lantzen, gai hauei garrantzi handiago eman behorki genieke.
Pertsona batek dio gauzak ez direla ikasi behar, baizik eta ulertu, ze buruz ikasitako gauza batek denbora gutxi egongo da gure buruan baina aldiz ulertutako gauza beti ulertuko dugu eta ez gara hortaz inoiz ahaztuko. Dokumentalean atentzioa deitu zidan esaldi bat ikusi nuen eta honako hau da: "Estudiar no es un acto de consumir ideas, sino de crearlas y recrearlas" Paulo Freire pedagogoarena.
Bukatzeko, hemen usten dizuet sarean aurkitutako "La educación prohibida" dokumentalari egindako kritika interesgarri bat. http://www.rebelion.org/noticia.php?id=155031
Teknologien garrantzia gure ikastetxeetan
Azken urte hauetan, teknologia berriak gure ikasgeletan sartzen saiatu dira irakasleen ordezko izateko esperantzan. Uste al duzue teknologia berriak eta hezkuntza noizbait topatuko direnik?
Azken aldi honetan ikusten dugu nola lehen hezkuntzako ikasketetxeetan sartzen ari dira gero eta gehiago batzuetan badirudi irakasleak ordezkatzeko asmoz. Nahiz eta nahi honekin ez agin, soilik laguntza teknologiko edukitzeraren asmoarekin egin, oso komuna da ikastetxe batera joan eta ikasle bakoitzeko portatil berri bat ikustea. Aldiz, ziur nago, gela horretako ikasleen guraso askok arazoak dituztela urtero umeen liburuak ordaintzeko gero eta laguntza gutxiagoekin, baina bitartean gobernuaren dirua portatilak erosteko doaz.
Nire ustez garrantzitzua da teknologia oso erabilgarria delako eta klaseak kasu askotan askoz dinamikoak eta entretenigarriagoak dira baina ume bakoitzak portatil indibiduala izatea gehiegizkoa da, edo behintzat krisi momentu hauetan, lehen ezan bezala bitartean guraso askok bere haurren liburuak ordaintzeko arazoekin egonez.
Besterik gabe honen inguruko link bat usten dut.
http://www.hikhasi.com/artikulua/707
Azken aldi honetan ikusten dugu nola lehen hezkuntzako ikasketetxeetan sartzen ari dira gero eta gehiago batzuetan badirudi irakasleak ordezkatzeko asmoz. Nahiz eta nahi honekin ez agin, soilik laguntza teknologiko edukitzeraren asmoarekin egin, oso komuna da ikastetxe batera joan eta ikasle bakoitzeko portatil berri bat ikustea. Aldiz, ziur nago, gela horretako ikasleen guraso askok arazoak dituztela urtero umeen liburuak ordaintzeko gero eta laguntza gutxiagoekin, baina bitartean gobernuaren dirua portatilak erosteko doaz.
Nire ustez garrantzitzua da teknologia oso erabilgarria delako eta klaseak kasu askotan askoz dinamikoak eta entretenigarriagoak dira baina ume bakoitzak portatil indibiduala izatea gehiegizkoa da, edo behintzat krisi momentu hauetan, lehen ezan bezala bitartean guraso askok bere haurren liburuak ordaintzeko arazoekin egonez.
Besterik gabe honen inguruko link bat usten dut.
http://www.hikhasi.com/artikulua/707
"Burka" izeneko jantzia permititu beharko litzateke gure klaseetan
Buruari bueltak ematea merezi duen gai bat entzun nuen duela denbora, eta honako hau da: Melillan 15 urteko neskatxa bati"burka" klasera eramatea debekatu zioten baita ukondoetarainoko eskularruekin joatea ere. Horren ondorioz, neskatilak eskola utzi zuen eta bere etxean geratu zen denboraldi batez, izan ere, eskolara joan ahal izateko baldintza bakarra "burka"rekin joatea zen, bere egunerokotasunean horrela jantzita joaten baitzen. Dena den, aipatzekoa da, hasiera batean ez zela horrela janzten baizik eta bakeroekin eta aurpegia bistan.
Gazteak zionaren arabera berdin zitzaion kurtso alde batera uztea ,"burka" eraman ahal ezin bazuen. Berak zerbait erabilgarria ikasi nahi zuen baina non soilik emakumeak egongo ziren eta eta non gizon batek ezin izango lukeen ikusi.
Adin txikiko salataritzak berehala eman zuen erantzuna horren aurrean, eta gurasoek behartu zituen eskolan berriro izen ematera, izan ere, beharrezkoa da 16 urte bete bitartean eskolara joatea. Gurasoek baietz esan arren, ez zuten euren hitza bete eta horrexegatik salatuak izan dira.
Eta honen aurrean, zera galdetzen diot neure buruari. Kulturartekosuna lantzeko hainbeste ahalengin egin ondoren eskolan, zergatik ezin dugu onartu beste kultura batzuetako janzkerak? Mugak jarri behar al dira? Izan ere, egia da denei gustatzen zaigula aurrean duguna ikusi ahal izatea, guretzat hori errespetua izatea delako. Eta gurasoak? zer egin behar dute egoera horren aurrean? Euren alabaren erabakiaren alde jo edo legalki gauzak ondo egin? Umea jada nagusia al da bere kabuz erabakiak hartzeko?
Oso gai konplexua dela uste dut, baina egia da nonoiz gerta dakigukela eta ondo legoke pentsatzen hastea horren aurrean zer egingo genukeen.
viernes, 2 de noviembre de 2012
HAUSNARGAIA “Experimento de Robert Rosenthal”
Hasteko Wilhelm von Osten matematika irakaslearen kasua kontatzen du, honek uste zuen bete saldia (Hans izenekoa) matematikak ikasi zituela baina hainbat froga egin eta gero ikusi izan zen ez zituela ahalmen berezirik saldia izateko. Saldiari gertatzen zitzaiona zen zenbaki edo letra zuzenera ailegatzen zenean jendean nabaritzen zuela zein zen zenbaki edo letra zuzena.
Ondoren, Robert Rosenthal-ek egindako esperimentu bat kontatzen du, egia esanda ez dut oso ondo ulertzen ze erlazio daukan aurreko kasuarekin. Esperimentu honek datza, klase eta maila berdineko talde batek bitan banatzen du eta irakasle desberdin bat jartzen diote talde bakoitzari, taldeko bati irakasleari esaten diote ikasle ezin hobeak direla eta beste taldeko irakasleari atzeratuta doazen ikasleak direla. Kurtso bukaeran froga bat egin eta gero nabarmen nabaritzen da lehen taldeko ikasleen emaitzak askoz hobeagoak direla bestearekin konparatuz.
Artikulo honetan atera dezakegun konklusioa da, guk etorkizunean irakasle izaterakoan gure ikasleei gai ikusi behar diegu gauz asko eta materia aurreratua ikasteko eta modu honetan gure esfortzuarekin lortuko dute proposatuko materia ulertzea eta ikastea. Atentzio deitu dit eta nire ustez zuzena den esaera bat, Johann Wolfgang Goethe-na, zioen pertsona bati tratatzen badiogu den moduan, den modukoa izaten jarraituko du eta bestalde pertsona horri tratatzen badiogu berak izan ahal den moduan, izan ahal den modukoa izango dela etorkizun batean.
Artikulu interesgarria honako hau. Bukatzeko, esatea alde nagoela artikuluaren bigarren erdian esaten dionarekin.
miércoles, 31 de octubre de 2012
Taldeko errubrika
|
ERRUBRIKA
|
Eskaz <5
|
Nahiko 5-6
|
Ondo 6-8
|
Bikain 8-10
|
|
Puntualitatea
|
Askotan edo gehienetan berandu iristea
bileretara, bilera mostuz.
|
Batzuetan berandu iristea, baina gutxigatik.
(5 minutu inguru).
|
Gutxitan ezik, bileretara puntual iristea.
|
Beti puntual iristea.
|
|
Errespetua
|
Askotan egoten dira gatazkak eta ez
konpontzearen ondorioz giro txarra dago taldean
|
Gatazka ugari sortzen dira taldekideen
artean baina azkenean giro minimoa mantentzen da.
|
Salbuezpenak kenduta, giro ona mantentzen da
taldekideekin. Gatazkak egonez gero ondo konpontzen dira.
|
Gatazkak ekidituz eta giro ona mantenduz
primerako giroa dago taldekideen artean, elkar erespetatuz.
|
|
Elkarlana
|
Ez dago kolaborazioa taldekideen artean eta
orduan edo, lana ez da egiten edota batek lan guztia egiten du.
|
Beharrezkoak diren gauz minimoetan
taldekideen arteko kolaborazioa ematen da.
|
Salbuezpen gutxi batzuk kenduta, gauz
guztietan kolaboratzen da.
|
Primeran kolaboratzen da lan guztien
garapenean.
|
|
Adostutako lana betetzea
|
Bakoitzari dagokion lana ez da egiten eta
beraz ezin da lan orokorra egin.
|
Nahiz eta batzuetan bukatu gabe edota
gaizki, bakoitzak adostutako lana egiten du.
|
Batzuetan ezik, bakoitzak bere lana egiten
du modu egokian.
|
Bakoitzari dagokion lana beti egiten da modu
egokian, taldeko lana primeran eginez.
|
Irakasleari egindako elkarrizketaren sarrera txiki (Aitor Barrio)
Pasa den astean egin beharreko elkarrizketa nik izandako irakasle bati egin diot, DBHko azken bi urteetan eta batxillergoko lehen mailan izandako historiako irakasle bati egin diot. Nik bigarren mailara ailegatzerakoan beste instituto batera lan egitera joan zen eta gaur egun insituto horretan jarraitzen du.
Elkarrizketa egiteko ez dut izan arazo handirik, izan ere nire etxe ondoan bizi da eta askotan ikusten dugu elkar, gainera nire gurasoekin erlazioa dauka, beraz, berarekin kontaktuan jarri eta bere ordutegia kontuan izanda kafetegi batera joatea proposatu zidan. Berarekin konfidantza nuenez ez dut izan arazorik galdera egiteko, ezta berak niri erantzuteko ere. Elkarrizketa honek naiz eta ez izan esandako denbora guztia (40 minutu, gutxiago egon bait ginen) nahiko dinamikoa eta atsegina izan zen eta gauz interesgarri ugari kontatu zidan. Espero dut Anak (hau da bere izena) kontatuko gauzak nire etorkizunerako baliogarriak izatea, izan ere, irakasle onek nire ustez oso ona bati da eta bere lanean esfortzu asko egiten bait du. Kontatu zidan gauzen artean, nola aurrera eraman zuen garai txar batzuk kontatu zidan, baina ere pasadizo atseginak kontatu zidan. Bukatzeko, elkarrizketa honek niretzako oso aberasgarria izan dela esatea.
(Oraindik ez dakit nola jarri ortografia zuzentzailea word-ean)
domingo, 14 de octubre de 2012
martes, 9 de octubre de 2012
Espainiar estatuko hezkuntza sailak murrizten du "Erasmusera" emandako languntzen erdia baino gehio.
Espainiar estatuko hezkuntza sailak murrizten du "Erasmusera" emandako languntzen erdia baino gehio.
Espainiar estatuak inposatzen digun hezkuntza gero eta txarragoa bada (garestiagoa, jende gehiago auletan...), eta gainera atzerrira joateko laguntzak murrizten badigute...non ikasi beharko dugu?
Espainiar estatuak inposatzen digun hezkuntza gero eta txarragoa bada (garestiagoa, jende gehiago auletan...), eta gainera atzerrira joateko laguntzak murrizten badigute...non ikasi beharko dugu?
miércoles, 3 de octubre de 2012
Mayen Hezkuntza
Aurrean dugun bideoa mayei buruzko hezkuntzei buruzkoa da, non gainontzako kulturen hezteko era argi ta garbi ikus dezakegu,erabilako metodologia, jarrerak, ohiturak.. espero dut gustukoa izatea!
domingo, 30 de septiembre de 2012
Suscribirse a:
Entradas (Atom)




