Hautatze-mututasuna

    Mututasuna oso gutxitan ematen den arazo psikologikoa da. Non umeak jendearen aurrean hitz egiteari ukatzen dio. Hitz egiteko arbuiatze iraunkor bat sumatzen zaio, nahiz eta hizkuntza ulertzeko ez zaion inolako eragozpenik ikusten. Arazo hau pairatzen duten haurrek, testuinguru jakinetan eta pertsona zehaztuekin hitz egiteari uko egiten diote, hartara gainontzekoekin komunikatzeko bide bakarra keinuak dira.

    Badirudi, anabasa psikologiko honen zergatia gehiegizko lotsa izanagatik dela. Maiz, alde batera sentitzen diren haurretan gertatzen da ( isolamendu soziala), bakarrik sentitzen dira, eta gainontzeko kideak paregabeak balitz bezala ikusten dituzte, bera baino askoz hobe, hots, gutxiagotasun-konplexua nabaritzen zaie. Gainera, oso sentiberak dira, bere gurasoekiko interakzio izugarria dutenak , atxikimendu oso handia. Antza denez, nesketan ematen da gehiago.

   Bestalde, baliteke hizkuntza menperatzearen zailtasunak izanagatik, bere muin familiarrarekin zerikusirik ez duen pertsonekin hitz egiteari uko egiten dio. Izan ere, dislalia deritzona izan ohi dute normalki haur hauek, hau da, hainbat fonema ahoskatzeko zailtasun dituzte, hitz egiteko mesfidantza eragiten diotena.

   Era berean, adituen iritziz umeen isiltasuna, estutasun prozesu handi bati erreparatzen diote, non haurra hainbat egoera sozialen aurrean hitz egiteari uko egiten dio. Horretaz gain, umeak zapuztuta sentitzen dira, ezin ezer eginik, Beraz, ahalik eta lasterren irtenbide bat bilatzea komenigarria litzateke, gainerako umeen maila berean jarduteko, eta umeak bere kideekin alderatuz berdina dela sentituz.

Arazoaren irtenbidea tutorearen ikuspegitik

   Lehenik eta behin, haurraren arazoa zein den jakin behar dugu. Ondoren, umearekin pertsonalki hitz eginez, era lasai batean, umea behartu gabe. Esate baterako, jolasen bidez oso egokia litzateke haurrarekin lehenbiziko harremana izatea, berak bortxatuta senti ez dezan.

   Halaber, askotan oso garrantzitsua litzateke umeari hasiera batean ama-hizkuntzan hitz egitea, haurra seguruago sentitzeko (erdara baldin bada, erdaraz), ondoren harian-harian euskara edo dagokion hizkuntza barneratuz.

   Osterantzean, gainerako ikaskideekin hitz egin beharko genuke. Izan ere, makina bat aldiz bere adiskideek bere ordez hitz dute, umea babestuz. Horrexegatik, mututasuna pairatzen duen haurrari ez laguntzea garrantzitsua litzateke, umeak hitz egiteko beharra duela sentituz. Betiere, umeak hitz egiteko saiakerak sumatzen zaizkionean, indarguneak goraipatu behar dizkiogu, egiten dituen egitate positiboak indarberrituz.

   Bukatzeko, kasua muturrekoa baldin bada, profesionalek hartu beharko lukete esku auzian. Hots, ikastetxeko logopedak nahiz psikologoak, umeari laguntza berezia eskainiko diote, eskola-orduetan era indibidual batean lagunduz.

                                                                                                  Andoni Agirretxe

 Hona hemen hautatze- mututasunaren bideo interesgarri bat, mututasunaren zergatiak azaltzen diguna.

Kirolaren garrantzia hezkuntzan

  

   Dakigunez, gaur egungo hezkuntza sistema honetan, hezkuntza fisikoa ohiko irakasgai gisa hartu dute ikastetxeek. Izan ere, kirol jarduera haurrentzat gizarteratzeko baliabidrik garrantzitsuena da.Gainera bai kognitiboki bai fisikoki euren garapen pertsonalerako onuragarriak izango diren gaitasunak sustatzeko balioko du. Ikasle bakoitzak bere muga non duen ikusita, denbora pasa ahala lanarekin oztopo horiek nola igaro eta gainditzen duen ikusiko du, bere arlo emotiboari eragiten dioena, hau da, norbanakoaren erronka pertsonalei begiratuz, nola bere burua gainditzeko gai izango den. 

    Bestalde, ikastoletan lantzen den jarduera fisikoko irakasgaia, presio psikologikoaz salbuetsita dago, izan ere, goi mailako kirolarekin zerikusia ez dauka. Goi mailako kirolean lehiatzen dugunak, badakigu, azken helburua eta helburu bakarra IRABAZTEA dela. Haa da, azken emaitzak prozesuak baino eragin garantzitsua hartzen du.

Eskola kirolan aldiz, ikusten dugu nola irabaztea bigarren mailan dagoela, eta emaitzan haraindi badirela hainbat faktore berebiziko garrantzia dutenak:

- Lankidetza eta lan kolektiboa emaitzaren gainetik egongo dira

- Ikasleek disfrutatzea eta kirolarekin harreman zuzena izatea

- Izaera trebetasuna eduki, hau da, parte hartzea ezin da ezarri trebetasuna, sexua eta diskriminatzaileak eta beste faktore batzuen arabera

- Norbanakoak bere gaitasun fisikoen arabera arituko da, guztiak berdinak izanik

Heziketa fisikoa umeen garapen pertsonalerako zer nolako garrantzia duen ikusteko video bat utzi dizuet hemen!

Irakasleak ikasleak jotzetik, ikasleak irakasleak jotzera

     Sareetik kurioseatzen nenbilela, "elpais.com" webguneko artikulu bat irakurri, honako hau esate baterako http://elpais.com/diario/2006/05/09/madrid/1147173858_850215.html, eta atentzioa deitu zidan. Artikulu honetan Madrileko datu batzuk ateratzen ziren, eta honen arabera irakasleen laurden batek esan zuen trato txarrak jaso zuela noizbait bere ogibidean, nire ustez hemen ematen dituzten datuak beharbada exageratuak dira baina aldi berean larriak, oso larriak datu hauek zuzenak izanez gero.

     Askotan kontatu digute gure gurasoek beraiek umeak zirenean eskolara joaterakoan behin eta berriro, egunero, tratu txarrak jasotzen zituztela bere irakasleen esku. Pixkanaka egoera obera joan zen eta jada ez dira horrelako egoerak ematen, edo behintzat ez da bat ere normala izaten halakoak entzutea. Beharbada egoera hori superatzeko hartu ziren neurrien artean izan zen irakaslea ikasleekin egoera informalago batera pasatzea izan zen eta segurazki, honen ondoria izaten da irakasleenganako tratu txar kasu ugari hauek. Mutur batetik beste muturrera pasa gara, eta beraz horain egin behar dena da kasu hauetan gogor ekin eta normaltasun egoera batera ailegatzea, ez mutur batean eta ez bestean eta irakasleari BETI errespetuz tratatzen. Horrela ez bada neurri gogorrak hartu behar lirateke, beti ere ikaslearen hezkuntza arrizkuan jarri batik.

"Burka" izeneko jantzia permititu beharko litzateke gure klaseetan

Buruari bueltak ematea merezi duen gai bat entzun nuen duela denbora, eta honako hau da: Melillan 15 urteko neskatxa bati"burka" klasera eramatea debekatu zioten baita ukondoetarainoko eskularruekin joatea ere. Horren ondorioz, neskatilak eskola utzi zuen eta bere etxean geratu zen denboraldi batez, izan ere, eskolara joan ahal izateko baldintza bakarra "burka"rekin joatea zen, bere egunerokotasunean horrela jantzita joaten baitzen. Dena den, aipatzekoa da, hasiera batean ez zela horrela janzten baizik eta bakeroekin eta aurpegia bistan.

Gazteak zionaren arabera berdin zitzaion kurtso alde batera uztea ,"burka" eraman ahal ezin bazuen. Berak zerbait erabilgarria ikasi nahi zuen baina non soilik emakumeak egongo ziren eta eta non gizon batek ezin izango lukeen ikusi.

Adin txikiko salataritzak berehala eman zuen erantzuna horren aurrean, eta gurasoek behartu zituen eskolan berriro izen ematera, izan ere, beharrezkoa da 16 urte bete bitartean eskolara joatea. Gurasoek baietz esan arren, ez zuten euren hitza bete eta horrexegatik salatuak izan dira.

Eta honen aurrean, zera galdetzen diot neure buruari. Kulturartekosuna lantzeko hainbeste ahalengin egin  ondoren eskolan, zergatik ezin dugu onartu beste kultura batzuetako janzkerak? Mugak jarri behar al dira? Izan ere, egia da denei gustatzen zaigula aurrean duguna ikusi ahal izatea, guretzat hori errespetua izatea delako. Eta gurasoak? zer egin behar dute egoera horren aurrean? Euren alabaren erabakiaren alde jo edo legalki gauzak ondo egin? Umea jada nagusia al da bere kabuz erabakiak hartzeko?

Oso gai konplexua dela uste dut, baina egia da nonoiz gerta dakigukela eta ondo legoke pentsatzen hastea horren aurrean zer egingo genukeen.

Teknologia berriak hezkuntzan

Dirudienez, Teknologia berriak ikastetxeetan sartu egin behar dira. Ia inork ez dauka dudarik. Dena den, gutxienez zalantza sortu behar zaigulako ustean nago: Teknologia berriak sartu behar al dira ikastetxeetan? Zergatik?

Ezbairik gabe, ordenagailu  eta gainontzeko teknologia berrien bidez, informazio digitala lor dezakegu, gure etxetik, oso eroso egiten zaigun egoera.  Baina teknoadikzioa arazo larria bihurtu da azken urte hontan. Non, umeek baliabide teknologikoen erabilerekin, eguneroko zereginei jaramonik ez diote egiten, egitate nagusiak alde batera utziz. Arazo hau, egun hedatu egin da erabat. Gaur egungo gizartean, ez dago dudarik, geroz eta garrantzia handiagoa daukate teknologia berriak eta haien ezagupenak hezkuntzan txertatzea ezinbestekoa da. Gizartean integrazioa lortzeko behar-beharrezkoa da alfabetatze tekonologikoa. Esan bezala, teknologia berrien erabilera lagungarriak dira hezkuntzan baliabide osagarri bezala. Baina askotan, umeek geletan eta ikastetxeetan ordenagailu eta gainontzeko teknologia berriak izanda, aisialdirako erabili ohi dute, bertan bideoak ikusteko, jolasteko… Horrexegatik, haurrek teknologia berri hauen erabilpen zuzena egiteko, haien gainean egon beharko ginateke. Printzipioz indargune teknologiko izugarria dena, desabantail ez bilakatzeko.

Hezkuntza guztiontzat eta doain

Txikiak zirenean beraiek ere ikasi nahi izan zuten...

Espainiar estatuko hezkuntza sailak murrizten du "Erasmusera" emandako languntzen erdia baino gehio.

Espainiar estatuko hezkuntza sailak murrizten du "Erasmusera" emandako languntzen erdia baino gehio.


Espainiar estatuak inposatzen digun hezkuntza gero eta txarragoa bada (garestiagoa, jende gehiago auletan...), eta gainera atzerrira joateko laguntzak murrizten badigute...non ikasi beharko dugu?

Mayen Hezkuntza

Aurrean dugun bideoa mayei buruzko hezkuntzei buruzkoa da, non gainontzako kulturen hezteko era argi ta garbi ikus dezakegu,erabilako metodologia, jarrerak, ohiturak..  espero dut gustukoa izatea!

Indefensión Aprendida

Oso interesgarria den esperimentu bat. Ikus ezazue !